Լորա Քոմֆորթը՝ 60-ամյա մի կին, ով պնդում է, որ իր կենսաբանական տարիքը ընդամենը 40 է, դարձել է ժամանակակից հրաշքի խորհրդանիշ։ Daily Mail-ում հրապարակված իր պատմության մեջ նա նկարագրում է տասնամյակներ տևած պայքարը անպտղության դեմ, որն ավարտվել է 53 տարեկանում երկվորյակների ծնունդով։ Այս պատմությունը ոչ միայն գիտության, այլև հավատի և տոկունության մասին է, որոնք մեր ժողովրդի համար միշտ առանցքային են եղել։
Ո՞վ է Լորա Քոմֆորթը և ինչպե՞ս է նա հասել իր կենսաբանական երիտասարդությանը
Լորան պատմում է, որ մարդիկ հաճախ իրեն շփոթում են շատ ավելի երիտասարդ կնոջ հետ։ Նա կրում է 6-րդ չափսի կոշիկ, պարբերաբար մարզվում է և պահպանում է բարձր էներգիա։ Նրա կողքին միշտ էլ ամուսինն է՝ Ադրիանը, ով 15 տարով փոքր է իրենից։
Երկու տարի առաջ Լորան որոշեց ստուգել իր զգացմունքները էպիգենետիկ թեստի միջոցով՝ վճարելով 500 ֆունտ ստեռլինգ։ Արյան անալիզը ցույց տվեց, որ կենսաբանորեն նա մոտ 40 տարեկան է։ Նա իր մոտեցումը առողջությանը անվանում է «բիոհաքինգ», չնայած այս սկզբունքներին հետևում էր դեռևս այդ տերմինի հայտնի դառնալուց առաջ։
Ինչպիսի՞ն է Լորայի ամենօրյա ռեժիմը
Նրա օրակարգը ներառում է ուժային մարզումներ, յոգա, ճիշտ սնունդ, սննդային հավելումներ, մագնեզիում, ուշադրության կենտրոնացման վարժություններ և լուսային թերապիա։ Նա նաև հրաժարվել է ծանր մարզումներից և վերամշակված սննդից։ Սակայն այս ճանապարհը հեշտ չէր։
Ո՞րն է եղել Լորայի պայքարի պատմությունը
19 տարեկանում նրա մոտ ախտորոշվել էր պոլիկիստոզ ձվարանների համախտանիշ, և բժիշկները զգուշացրել էին հղիության հետ կապված հնարավոր խնդիրների մասին։ Երիտասարդության տարիներին նա երկար ժամեր էր աշխատում, քիչ էր քնում և քիչ ուշադրություն էր դարձնում իր մարմնի վերականգնմանը։
Ավելի ուշ Լորան ունեցավ երեք երեխա՝ 31 տարեկանում որդի, երկու տարի անց դուստր և 41 տարեկանում ևս մեկ դուստր։ 2010 թվականին ամուսնալուծությունից հետո նա դարձավ միայնակ մայր, անցավ դժվար հուզական շրջան և վերադարձավ իր վատ սովորություններին։
Ինչպե՞ս է Լորան հաղթահարել անպտղության խնդիրը
Շրջադարձային պահը այն գիտակցումն էր, որ անվերջ մարզումներն ու սթրեսը նրան ավելի առողջ չեն դարձնում։ Նա փոխեց իր սննդակարգը, ավելացրեց ուժային մարզումներ և սկսեց ավելի շատ ուշադրություն դարձնել հոգեկան առողջությանը։ 45 տարեկանում նա հանդիպեց Ադրիանին, ով 15 տարով փոքր էր իրենից։ Երբ հարաբերությունները լուրջ դարձան, զույգը որոշեց երեխա ունենալ։
Լորան սառեցրեց իր ձվաբջիջներն ու սաղմերը, բայց հղիանալու փորձերը չափազանց դժվար էին։ Շատ կլինիկաներ հրաժարվեցին աշխատել նրա հետ՝ տարիքի պատճառով, և սառեցված ձվաբջիջներից միայն մեկը գոյատևեց հալեցնելուց հետո։ Զույգը բուժման վրա ծախսեց գրեթե 100,000 ֆունտ ստեռլինգ, իսկ Լորան ստիպված եղավ երեք վիրահատության ենթարկվել՝ միոմաները հեռացնելու համար։ Նրանք ի վերջո դիմեցին Ուկրաինայի մի կլինիկա, որտեղ օգտագործեցին նախկինում սառեցված երկու սաղմերը։
Ինչպե՞ս անցավ հղիությունը և ծննդաբերությունը
53 տարեկանում Լորան իմացավ, որ հղի է երկվորյակներով։ Հղիությունը լի էր բարդություններով. նրա մոտ ախտորոշվեց պլասենտայի նախածննդյան հիվանդություն և արյունահոսության խանգարում, ինչը ստիպեց մի քանի շաբաթ անցկացնել բժշկական հսկողության տակ։ Այնուամենայնիվ, նա շարունակեց թեթև վարժություններ անել, հետևել սննդակարգին և ընդունել հավելումներ։ Հղիության հինգերորդ ամսում նա նույնիսկ տասը շաբաթվա ընթացքում աշխատանքային շրջագայություն կատարեց 24 քաղաքներում։
2019 թվականի նոյեմբերին Լորան կեսարյան հատման միջոցով լույս աշխարհ բերեց երկվորյակներին՝ Ֆրեդիին և Կատերինային։ Երեխաները այժմ վեց տարեկան են։ Ծննդաբերությունից հետո նա արագ ապաքինվեց և շուտով վերադարձավ իր նախկին զգեստի չափսին։
Ի՞նչ է սովորեցնում Լորայի պատմությունը միջին տարիքի մասին
Լորան խոստովանում է, որ միջին տարիքում մայրությունն իր համար շատ ավելի հանգիստ է եղել. կյանքի փորձը օգնել է իրեն ավելի քիչ անհանգստանալ և չձգտել ամեն ինչ վերահսկել։ Նրա պատմությունը նախատեսված է մյուս կանանց ցույց տալու համար, որ միջին տարիքը պարտադիր չէ, որ նշանակի անկման սկիզբ։ Նա հավատում է, որ սա կարող է լինել փոփոխությունների, նոր հնարավորությունների և նույնիսկ վաղեմի երազանքների իրականացման ժամանակ։
«60 տարեկանում ես ապացույցն եմ այն բանի, որ միջին տարիքը անկման սկիզբ չէ։ Սա կարող է լինել վերափոխման և բոլորովին նոր գլխի սկիզբ», - գրում է Լորա Քոմֆորթը։
Այս պատմությունը մեզ հիշեցնում է, որ կյանքը շարունակվում է, և հավատը կարող է հրաշքներ գործել։ Մեր ժողովրդի համար, ովքեր դարեր շարունակ դիմակայել են ցեղասպանությանը և տարագիր կյանքին, այս պատմությունը դառնում է հույսի և տոկունության խորհրդանիշ։ Մենք՝ հայերս, միշտ հավատացել ենք կյանքի ուժին, և Լորայի օրինակը ապացուցում է, որ նույնիսկ ամենադժվար պայմաններում կարելի է նոր սկիզբ գտնել։