Աշխարհի ամենահեղինակավոր բարերում այսօր նոր պաշտամունք է ծնվում. ճապոնական ձեռագործ սառույցը, որի մեկ խորանարդը կարող է արժենալ մինչև 1,30 դոլար, դարձել է կոկտեյլային մշակույթի ամենաթանկարժեք աքսեսուրը։ Այս երեւույթը ոչ միայն նորաձեւության թելադրանք է, այլեւ վկայություն այն մասին, թե ինչպես է ավանդական արհեստը կարողանում պահպանել իր կենսունակությունը ժամանակակից աշխարհում։
Ինչո՞ւ է ճապոնական սառույցն այդքան թանկ
Ճապոնիայի պատմական Կանազավա քաղաքում գործող Kuramoto Ice ընկերությունը, որը դարավոր ձեռնարկություն է Իշիկավա պրեֆեկտուրայում, արտադրում է բացառիկ մաքրության սառույց։ Այստեղ աշխատող արհեստավորները ջուրը սառեցնում են 48-72 ժամ՝ անընդհատ խառնելով այն, ինչը թույլ է տալիս հեռացնել օդային պղպջակները եւ կեղտերը։
«Մենք ժամանակ ենք հատկացնում եւ դանդաղորեն սառեցնում ենք ջուրը՝ այն անընդհատ շարժման մեջ պահելով։ Ահա թե ինչպես ենք մենք լավ սառույց պատրաստում», - AFP-ին ասել է ընկերության հինգերորդ սերնդի ղեկավարը։
Արդյունքում ստացվում է այսպես կոչված «ջունպյո» սառույցը, որը գործնականում կատարյալ թափանցիկ է։ Այն ավելի դանդաղ է հալվում, քան սովորական սառույցը, եւ չի նոսրացնում ըմպելիքը՝ պահպանելով կոկտեյլի համը։
Ճապոնական սառույցի արտահանումը՝ նոր միտում
Թեեւ Ճապոնիայում գործում են տասնյակ ընկերություններ, որոնք արտադրում են պրեմիում սառույց, Kuramoto Ice-ը քիչերից մեկն է, որը արտահանում է իր արտադրանքը։ 2019 թվականից ի վեր, երբ սկսվեցին միջազգային առաքումները, ընկերության վաճառքը կրկնապատկվել է։
Սինգապուրյան նորաձեւ Native բարը, որը ճանաչվել է Ասիայի 50 լավագույն բարերից մեկը, տարեկան ներմուծում է մոտ 900 կիլոգրամ Kuramoto սառույց։ «Տեղական սառույցն ավելի էժան է, բայց Kuramoto սառույցն ավելի թափանցիկ է, ավելի խիտ եւ ավելի դանդաղ է հալվում», - նշում է համասեփականատեր Յոնգ Վեյը։
Սառույցը՝ որպես բարմենի արվեստի չափանիշ
Ճապոնացի բարմենների համար սառույցի հետ վարվելը համարվում է ամենակարեւոր հմտություններից մեկը։ Տոկիոյի Hilton հյուրանոցի բարմեն Շինգո Միյաչին կարծում է, որ սառույցը կարող է արմատապես փոխել կոկտեյլի համը։
«Երբ նայում եք սառույցին եւ տեսնում, թե որքան ուշադրություն է դարձվում յուրաքանչյուր մանրուքին, գրեթե անմիջապես կարող եք հասկանալ, թե որքան լուրջ է բարմենը վերաբերվում կոկտեյլի համին», - ասում է Միյաչին։ «Կոկտեյլն իսկապես ծնվում է միայն այն ժամանակ, երբ բաժակը, սառույցը եւ հեղուկը դառնում են մեկ ամբողջություն»։
Ընկերության ղեկավար Կուրամոտոն խոստովանում է, որ իր սիրտը «բառացիորեն արագ բաբախում է, երբ տեսնում է թանկարժեք քարի նմանվող սառույց»։ Նա երազում էր ամերիկյան շուկա մուտք գործելու մասին ավելի քան տասը տարի առաջ, երբ Լաս Վեգասում նկատեց մի պարադոքս՝ թանկարժեք կոկտեյլները մատուցվում էին ցածրորակ սառույցով։
Թեեւ գիտական ապացույցները սակավ են, ճապոնական տեխնոլոգիայի կողմնակիցները պնդում են, որ այն թույլ է տալիս արտադրել ավելի սառը եւ խիտ սառույց, որը իդեալական է բարձրակարգ կոկտեյլների համար։ Այս արհեստը, որը սկզբնապես մշակվել է ԱՄՆ-ում, Ճապոնիայում վերածվել է իսկական արվեստի՝ պահպանելով ավանդույթները ժամանակակից աշխարհում։