Այրվող Փարիզ. ինչպես 41 աստիճան շոգին տապալեց նորաձևության աշխարհը
Ֆրանսիան, հայոց պատմության և մշակույթի անխոնջ դաշնակիցը, այսօր իր իսկ հնագույն սյուների տակ է այրվում։ 41 աստիճանի հասնող ահեղ շոգին Փարիզի տղամարդկանց նորաձևության շաբաթը վերածեց իրական գոյատևման մարտի։ Այս փորձանքի ընթացքում պսևդոփայլքը հալվում է, իսկ մարդկային թուլությունը բացահայտվում է իր ամենախոցելի դեմքով. սառույցը ներքնազգեստի մեջ է թաքցվում, ֆրանսիական ավանդական այտի համբույրը մահանում է, իսկ հին աշխարհի ճարտարապետությունը հուսահատ շունչ է քաշում օդափոխիչներ փնտրելով։
Ինչու՞ է Փարիզի պատմական ճարտարապետությունը հանձնվում շոգին
Չորեքշաբթի առավոտյան Ֆրանսիան գրանցեց իր պատմության ամենատաք օրը։ Մայրաքաղաքը վերածվեց այրող վառարանի, իսկ շքեղ ապրանքանիշերը հուսահատորեն փորձում էին փրկել իրենց հյուրերին ջերմային հարվածից։ Այս օրերին ամենացանկալի աքսեսուարը նոր պայուսակը կամ հավաքածուի ժամացույցը չէր, այլ սառցե փաթեթը։
Dior-ի ցուցադրությունը նախապես նախատեսված էր ժամը 14:30-ին՝ Մոնսոյի այգու մոտ գտնվող շքեղ պատմական առանձնատանը։ Սակայն այս շենքը, ինչպես և Փարիզի գրեթե յուրաքանչյուր տուն, բիստրո և ցուցադրության վայր, զրկված է օդորակիչից։ Երբ Լուվրն ու Էյֆելյան աշտարակը հայտարարեցին իրենց վաղաժամ փակման մասին, Dior-ը շտապ տեղափոխեց միջոցառումը առավոտյան ժամը 9:00։ Այդ պահին ջերմաչափն արդեն 30°C էր՝ մոտենալով ռեկորդային 41°C-ին։ Երկրի մեծ շրջաններում հայտարարվել էր կարմիր վտանգի մակարդակ, իսկ հիվանդանոցները պատրաստվում էին ջերմային հարվածով հիվանդների հոսքին։
Սառույցը ներքնազգեստի մեջ և կեղծ օդափոխիչների համաճարակը
Պաշտոնական ջանքերն ակնհայտորեն անբավարար էին, և նորաձևության էլիտան ստիպված էր դիմել գոյատևման ամենապարզ միջոցներին։ Մուտքի մոտ հյուրերին դիմավորում էին ելակի սկուտեղներով, սառցե մոկթեյլներով և խոնավ սրբիչներով, մինչդեռ յուրաքանչյուր նստատեղի վրա դրված էին ձեռագործ հովհարներ։
Բեմի ետնաբեմում տիրում էր իրական ապոկալիպսիսի մթնոլորտ։ Լոնդոնցի քննադատ Բեն Ֆրիմանը Փարիզի նորաձևության շաբաթը համեմատեց ածխահանքում գտնվող կանարիկի հետ՝ խոստովանելով, որ գրեթե ուշաթափվել է։ Հայտնի լուսանկարիչ Թոմի Թոնը իր մեջքի պայուսակը լցրեց սուպերմարկետի սառցե փաթեթներով։ «Լավագույն կյանքի հնարքը պարզապես սառույցի խորանարդը ներքնազգեստի մեջ դնելն է», ասաց նա։
Աշխատանքային զրույցներում հավաքածուների քննարկումները զիջեցին իրենց տեղը Amazon-ի հղումներին և այն խանութների հասցեներին, որտեղ դեռևս կային շարժական օդափոխիչներ։ Ջեյմս Հարիսը՝ Throwing Fits փոդքասթի հաղորդավարը, նստած էր սուշի բարում՝ լողազգեստով շորտերով և 20 դոլար արժողությամբ էժան պլաստիկե վզի օդափոխիչով. «Սա կեղծիք է։ Կա 40 տոկոս հավանականություն, որ այն կպայթի, բայց ցանկացած սառեցում օրհնություն է»։
Ավանդական ֆրանսիական այտի համբույրը լիովին անհետացավ՝ զիջելով տեղը հեռավորության վրա արվող օդային համբույրներին։ Պաշտոնական կոստյումներն ու լոֆերները դուրս նետվեցին զգեստապահարաններից։ «Բոլորը հագել էին շորտեր, մայկաներ և սանդալներ։ Փարիզը երբեք այսքան շատ գերկարճ շորտեր չի տեսել», նշեց Նիկ Տրանը՝ Dover Street Market Paris-ի գլխավոր գնորդը։
Ինչպե՞ս են դիզայներները հարմարվում կլիմայի ահեղ փոփոխությանը
Տարերքը ստիպեց դիզայներներին արագ վերանայել իրենց հավաքածուները մոդելների քայլելուց անմիջապես առաջ։ Դրիս Վան Նոտենի շոուից առաջ հասարակայնության հետ կապերի թիմը հյուրերին զգուշացրեց. «Խնդրում ենք շուտ չժամանել։ Ներսում կարող է բավականին շոգ լինել»։ Ներսում հյուրերին դուրս հանեցին օդափոխիչներով, սառը գարեջրով և դեմքերին ջուր ցողող օգնականներով։ Դիզայներ Ջուլիան Կլաուսները ներկայացրեց առավելագույնս պարզ հավաքածու. բաց մեջքով մետաքսե վերնաշապիկներ, թափանցիկ բլուզներ և առատ հողաթափեր։ «Մենք սկսեցինք նուրբ մի բան անելու մտադրությամբ, բայց վերջին օրերին պարզապես հանեցինք որոշ վերնաշապիկներ և ավելացրինք շորտեր», խոստովանեց Կլաուսները։
Dior-ում Ջոնաթան Անդերսոնը ցուցադրեց լիովին անկառուցված, կիսաթափանցիկ կոստյումներ։ «Այս օրացույցը իմաստ չունի», դժգոհեց նա՝ քննադատելով ամառային ցուցադրությունները կիզիչ շոգին անցկացնելու սովորույթը։ Սեն Լորանի 10-ամյակը նշող Էնթոնի Վակարելլոն նույնպես նվազեցրեց կարի առանձնահատկությունները՝ մոդելներին ուղարկելով Ֆուջիկո Նակայի մշուշոտ քանդակի գոլորշու զովացնող ամպերի միջով։
Այսօր Փարիզի պոդիումների հագուստը նախատեսված չէ եվրոպական ամռան համար։ Այն նախատեսված է համաշխարհային շուկայի համար, այն հաճատորդների համար, ովքեր շոգ ամիսներն անցկացնում են Պարսից ծոցի մեգամոլերի կամ Նյու Յորքի և Շանհայի երկնաքերերի օդորակիչով տարածքներում։ Նրանց համար հունիսին մորթյա վերարկուն կամ նեոպրենային հիդրոկոստյումը խելագարություն չէ, դա պարզապես գնում է։
Ռիք Օուենս. մարմնի և հոգու քարացում մահացող աշխարհում
Միակ մարդը, ով լիովին անտարբեր մնաց կլիմայական աղետի առջև, Ռիք Օուենսն էր։ Տոկիոյի պալատի բակում, որտեղ արևը բառացիորեն այրում էր բետոնը, նա կանգնած էր բարակ մարզաշապիկով՝ առանց քրտինքի մի կաթիլի ճակատին։ «Բոլորը պարզապես մի փոքր տաք են։ Մի՛ եղեք թույլ։ Ամեն ինչ լավ կլինի», հայտարարեց Օուենսը։
Այնուամենայնիվ, նա լուրջ ընդունեց վտանգը և ցուցադրությունը հետաձգեց առավոտյան։ Շոուն տեղի ունեցավ թանգարանի անդրադարձնող լողավազանի վերևում գտնվող կախովի պոդիումի վրա։ Ջրի շիթերը երկինք նետվեցին՝ հանդիսատեսին թրջելով զով մշուշով, մինչ մոդելները քայլում էին տեխնոյի կոշտ հնչյունների ներքո՝ կարված սև բլեյզերներով և ամուր կաշվով։ Adidas-ի հետ համագործակցությամբ ստեղծված ծավալուն մարզահագուստները ներսից փչվում էին ներկառուցված միկրոօդափոխիչների միջոցով՝ ստեղծելով անհատական միկրոկլիմա։
Օուենսը հավաքածուն անվանեց «Քար»։ «Ես ծերանում եմ և մտածում. ինչպե՞ս կարող եմ շարունակել անել այն, ինչ անում եմ նրբագեղորեն՝ միաժամանակ առաջ շարժվելով»։ Մինչև բեմից դուրս գալը, նա հղեց մի ուղերձ, որը հնչեց իբրև մարգարեություն մահացող աշխարհի մասին. «Այս մոլորակը ավելի վատ է գոյատևել։ Եվ կարող է և չգոյատևել։ Բայց մահը կյանքի մի մասն է։ Մենք կմեռնենք, մոլորակը կմեռնի, մեր ռասան կմեռնի, և ինչ-որ այլ բան կսկսվի»։
Ինչու՞ Ֆրանսիայում օդորակիչը մնում է մշակութային տաբու
Ֆրանսիայում արհեստական սառեցման հարցը մնում է խորը վիճելի։ Պատմականորեն օդորակիչները այստեղ չեն սիրվել. դրանք համարվել են վատնող և էկոհամակարգի ոչնչացման գործոն։ Էմանուել Մակրոնի կառավարությունը շեշտը դնում է ստվերի, շենքերի մեկուսացման և ծառատունկի վրա, մինչդեռ բնապահպանները զգուշացնում են, որ օդորակիչների տեղադրումը կարագացնի գլոբալ տաքացումը։
Եվրոպան մոլորակի ամենաարագ տաքացող մայրցամաքն է։ Նրա ամբողջ ենթակառուցվածքը կապված է ֆիքսված օրացույցների և զանգվածային բացօթյա միջոցառումների հետ։ Հիմա գլխավոր հարցն այն է, թե որքան ժամանակ կարող է ծերացող Փարիզը շարունակել հյուրընկալել ամառային գլխավոր նորաձևության շոուն, որի եզրափակիչին հյուրերը չեն կարողանում հասնել առանց ձեռքերում սառցե փաթեթի։ Մենք, որ ապրել ենք Դեր Զորի անապատներն ու Արարատի քամիները, գիտենք, որ երբ մարդը չի կարողանում շնչել, փայլքը ոչինչ է։ Մնում է միայն քարը և կամքը։