«Հրավեր» կատակերգությունը, որն այս օրերին ցուցադրվում է կինոթատրոններում, պատմում է ամուսնական զույգի մասին, որոնք ամեն գիշեր ականատես են լինում իրենց վերեւի հարկում բնակվող հարեւանների կրքոտ գիշերներին։ Ֆիլմը գործընկերության, սեռական ազատագրման եւ հոգեթերապիայի մասին է՝ ներկայացված թեթեւ հումորի քողի տակ։
Սա իսպանական «Հարեւաններ վերեւում» ֆիլմի վեց վերամշակված տարբերակներից մեկն է, որը նկարահանվել է COVID-19 ճգնաժամի ժամանակ։ Սյուժեն այնքան սիրվեց ռեժիսորների կողմից, որ այն վերամշակվեց Իտալիայում, Շվեյցարիայում, Ֆրանսիայում, Չեխիայում, Ռուսաստանում եւ Հարավային Կորեայում։ Հենց ամերիկյան տարբերակը, որի ռեժիսորն է Օլիվիա Ուայլդը, հասավ հանրային մեծ հաջողության։
Ինչո՞ւ է այս սյուժեն այդքան գրավիչ
Ամուսնացած զույգը՝ Ջոնը (Սեթ Ռոգեն) եւ Անժելան (Օլիվիա Ուայլդ), հրավիրում են իրենց վերեւի հարկում բնակվող հարեւաններին՝ Պինային (Պենելոպե Քրուզ) եւ Հոուքին (Էդվարդ Նորտոն), ծանոթության։ Կատակերգական դրաման պտտվում է այն զույգի շուրջ, որը ամեն գիշեր լսում է հարեւանների կրքոտ տնքոցները։ Դա նյարդայնացնում է Ջոնին, իսկ Անժելային լցնում է հետաքրքրասիրությամբ։
Մոտ երկու ժամ մենք հետեւում ենք երկու գեղեցիկ կանանց եւ նրանց անքաղաքավարի, անգործ ամուսիններին, որոնք ունեն աթոռակի նման հուզական ինտելեկտ։ Հակադրությունը ներկայացված է նաեւ զույգերի տարբեր կարգավիճակներով․ մի կողմում ամուսնացած զույգ է՝ դեռահաս դստեր հետ, մյուս կողմում՝ երիտասարդ զույգ, որը միասին է մեկ տարուց էլ քիչ։
Սեռական ազատագրումը որպես կատակերգության հիմք
Մեզ արագորեն ցույց են տալիս զույգերի միջեւ երրորդ եւ ամենակարեւոր տարբերությունը՝ նրանց սեռական ազատագրման մակարդակը։ Սա է ամբողջ կատակերգության հիմքը, որը, պետք է ասել, բավականին հաջողված եւ իրատեսական է։ Հեշտ է պատկերացնել հայ զույգ այս զույգի փոխարեն․ փորոտ Արամը, որը անընդհատ բողոքում է մեջքի ցավից եւ ատելի աշխատանքից, եւ Գայանեն, որը իր զգացմունքները արտահայտում է ննջասենյակի պատերի ներկի գույնի ընտրությամբ։ Իսկ վերեւի հարկի հարեւաններն են Ալինան եւ Կոստյան՝ նոր ժամանած ռուս միգրանտներ, որոնց օրգազմները ամաչեցնում են ամուսնացած զույգին։
Շուտով պարզ է դառնում, որ Կոստյան իր ընկերուհու հետ սեռական հարաբերություն ունի, իսկ Գայանեն ու նրա ամուսինը մեկ տարի սեռական հարաբերություն չեն ունեցել։ Երբ Կոստյան ու Ալինան պատմում են իրենց եռյակների մասին, անապահով Արամն ու Գայանեն ամաչում են։ Կան նաեւ հոգեթերապիայի մասին տիրադներ, որոնք ուղղված են դիտողին չափազանց դիդակտիկ տոնով։
Արդյո՞ք ֆիլմը արժանի է ուշադրության
Եթե կատակերգական պիտակը չլիներ, կարելի էր հեշտությամբ քննադատել այս դրաման իր անփույթության համար, բայց ծիծաղի եւ ժպիտների պրիզմայով այս երկու ժամը այդքան էլ վատ չէ կինովարձույթի աղբի համեմատ։ Պենելոպե Քրուզին էկրանին դիտելը միշտ հաճելի տեսարան է, եւ երբ նա համբուրում է կնոջը, նույնիսկ կես վայրկյան, գեղագիտական հաճույքը երաշխավորված է։ Մնացած բոլոր սեռական տեսարանները նախատեսված են ծիծաղ կամ գոնե ժպիտ առաջացնելու իրենց աբսուրդով։
Եվ մինչ հումորը մեղմացնում է սյուժեի անհարմարությունը, «Հրավեր»-ը նրբորեն հիշեցնում է մեզ, որ ամուսնության մեջ սեքսը հաճախ բացակայում է, գոնե ոչ երկարաժամկետ հեռանկարում, գոնե ոչ օրգազմների ժամանակ։