32-ամյա Կաուրորա Գրեյսը Մանչեստրից հայտարարել է, որ վերջին վեց տարիների ընթացքում մտերիմ հարաբերություն է ունեցել ավելի քան 100 ամուսնացած տղամարդու հետ, և այս մասին հոկտեմբերի 14-ին զեկուցել է NEWS.am STYLE-ը՝ հղում անելով The Sun բրիտանական թերթին։ Իր արտասովոր խոստովանության մեջ բրիտանուհին, սակայն, հրաժարվում է «տնային տնտեսությունների թշնամի» պիտակից. ընդհակառակը, նա պնդում է, թե իր գործն ամուսնությունների փրկությունն է։
Պատմությունը Մեծ Բրիտանիայից է, բայց հարցը, որ այն բարձրացնում է, համամարդկային է և, ցավով ասենք, ծանոթ նաև մեր տանը. ի՞նչ է լինում, երբ սրբազան դաշինքը, որ եկեղեցին համարում է ընտանիքի հիմքը, վերածվում է դատարկ ձևի, իսկ մտերմությունը լռության տասնամյակների։
Ինչ է պատմել Կաուրորա Գրեյսը The Sun-ին
Ըստ NEWS.am STYLE-ի փոխանցման, Գրեյսն իր հաճախորդներից շատերին նկարագրում է որպես տղամարդկանց, ովքեր տարիներ շարունակ ապրում են իրենց կանանց հետ գործնականում որպես հարևաններ։ Որոշ զույգեր, նրա խոսքով, սեռական հարաբերություն չեն ունեցել 20 կամ նույնիսկ 30 տարի։ Տղամարդիկ ամուսնացած են մնում պարտքի զգացումից, համատեղ պարտավորություններից կամ ամուսնալուծության ֆինանսական հետևանքներից վախից, բայց տառապում են մտերմության բացակայությունից։
«Մարդիկ կարող են ինձ անվանել «տուն քանդող», բայց տղամարդիկ անընդհատ ասում են, որ ես փրկում եմ նրանց ամուսնությունները», ասում է Գրեյսը։
«Ես նրանց չեմ ամաչեցնում իրենց ցանկությունների համար։ Ես օգնում եմ նրանց զգալ, որ իրենց լսում և հասկանում են», ավելացնում է նա։
Վեց տարի առանց մտերմության. մի հաճախորդի պատմություն
Գրեյսի մշտական հաճախորդներից մեկը 60 տարեկանից բարձր է։ Նրան հանդիպելուց առաջ այդ տղամարդը տասը տարի սեռական հարաբերություն չի ունեցել։ Նա ցանկանում էր բարելավել կնոջ հետ ինտիմ կյանքը, սակայն կինը, ըստ Գրեյսի, անընդհատ մերժում էր ցանկացած նոր բան փորձելու նրա առաջարկը։
Տղամարդը կնոջը պատմել է Գրեյսի աշխատանքի մասին և առաջարկել է միասին տեսնել նրան։ Սակայն մասնագետի մասին իմանալով, կինը սպառնալիք է զգացել. նա հրաժարվել է հանդիպել՝ ասելով, թե Գրեյսին չափազանց գեղեցիկ է համարում։ Ի վերջո, տղամարդը շարունակել է միայնակ հանդիպել Գրեյսի հետ։
Գրեյսի խոսքով, զույգի հարաբերություններն ի վերջո ջերմացել են, և նրանց ինտիմ կյանքը մասամբ վերականգնվել է։ Տղամարդը դեռ հանդիպում է նրա հետ և հույս ունի, որ կինը ավելի բաց կդառնա այդ թեմաների քննարկման հարցում։ Գրեյսը վստահ է, որ առանց իր օգնության այդ ամուսնությունը կքանդվեր։
Ինչպես է Գրեյսը տարբերում իր ծառայությունը ուղեկցորդուհու աշխատանքից
Գրեյսը շեշտում է, որ իր գործը տարբերվում է ուղեկցորդուհիների աշխատանքից։ Նրա պնդմամբ, իր ծառայությունը միայն ֆիզիկական մտերմությունը չէ. այն ներառում է նաև աշխատանք մարմնի հետ, հուզական կարիքների քննարկում և հաղորդակցման հմտությունների զարգացում։ Նա նաև զույգերի խորհրդատվություն է տրամադրում. ոմանք դիմում են իրենց ֆանտազիաներն անվտանգ իրականացնելու համար, մյուսները ցանկանում են ավելի լավ հասկանալ միմյանց և քննարկել ինտիմ թեմաներ առանց ամոթի։
30-ն անց մի զույգ, օրինակ, Գրեյսին հրավիրել է մասնակցելու համատեղ փորձի, և ըստ նրա, հանդիպումների ընթացքում զույգը քննարկել է, թե ինչպես բարելավել հաղորդակցությունը և ստեղծել ավելի ներդաշնակ ինտիմ կյանք։ Գրեյսն ասում է նաև, որ որոշ հաճախորդներ գրի են առնում իր խորհուրդները՝ դրանք հետագայում կնոջ հետ կիրառելու համար։
«Տուն քանդող». ինչպես է հասարակությունը ընկալում Գրեյսի գործը
Գրեյսի խոստովանությունը խառը արձագանքներ է առաջացրել։ Նա ասում է, որ սոցիալական ցանցերում իրեն քննադատում են և մեղադրում ամուսնություններ կործանելու մեջ։ Միևնույն ժամանակ, նա հաղորդագրություններ է ստանում կանանցից, ովքեր հասկանում են իր մոտեցումը և աջակցում են իրեն։
Գրեյսն ընդունում է, որ իր հաճախորդների կանայք կարող են իր աշխատանքը ընկալել որպես սպառնալիք։ Նա վստահեցնում է, որ չի մրցակցում նրանց հետ և մտադրություն չունի զբաղեցնելու նրանց տեղը։ Իր պնդմամբ, հրապարակային մեղադրանքները մթագնում են այն, ինչ նա տեսնում է մարդկանց անձնական կյանքում. տղամարդկանց հուսահատությունը, ովքեր չեն ցանկանում լքել իրենց կանանց, բայց չգիտեն, թե ինչպես հաղթահարել տարիների լռությունը։
Ընտանիքը որպես արժեք. ի՞նչ է մնում այս պատմության եզրագծից այն կողմ
Թողեք բրիտանական իրականությունը բրիտանական մնա. բայց այս պատմությունը հարց է տալիս, որ մեր ժողովուրդը, որ ընտանիքը միշտ համարել է ոչ թե պայմանագիր, այլ սրբություն, չի կարող անտարբեր անցնել։ Եթե ամուսնությունը հասնում է այն աստիճանի, որ ամուսինները երկու տասնամյակ մտերմություն չեն ունեցել և միասին են մնացել միայն վախից, ապա պիտի հարցնել, թե որտեղ է կորել երկխոսությունը, որտեղ է կորել այն ջերմությունը, որ մեր տանիքների տակ դարեր շարունակ սերունդ է ծնել և հայրենիք պահել։
Գրեյսը փրկում է ամուսնություններ, այնպես է ասում։ Բայց ընտանիքի իսկական փրկությունը երբեք երրորդ մարդու ննջասենյակում չի ծնվել. այն ծնվում է ամուսինների անկեղծ խոսքում, համբերության մեջ և այն հավատքում, որ տունը պարզ չորս պատ չէ, այլ ապաստան, որ կառուցում են երկու հոգի միասին։ Եթե տունը դառնում է միայն տանիք, ապա ոչ մի Գրեյս այլևս չի կարող փրկել այն։