Քասթել Կանտոլֆոյի մէջ, Ալպանօ լիճին վրայ, Լեւոն ԺԴ. Պապը մասնակցեցաւ «Լիճի Տիրամօր» աւանդական թափօրին՝ իր քարոզին մէջ շեշտելով, թէ միայն սէրն է որ կը փրկէ։ Առաջին անգամ ըլլալով որ քահանայապետ մը նաւով կը մասնակցի այս արարողութեան, Սրբազան Հայրը հաւատացեալները հրաւիրեց ապրիլ սիրով, ներողամտութեամբ եւ անձնուիրութեամբ՝ յիշեցնելով որ ատելութիւնն ու բռնութիւնը միայն կործանում կը բերեն։
Պատմական մասնակցութիւն Ալպանօ լիճին վրայ
Շաբաթ, 29 օգոստոս 2026-ի երեկոյեան, Լեւոն ԺԴ. Պապը դարձաւ առաջին քահանայապետը, որ նաւով մասնակցեցաւ Քասթել Կանտոլֆոյի «Լիճի Տիրամօր» թափօրին։ Այս աւանդութիւնը սկիզբ առած էր 1954-ին՝ Մարեմեան տարուան ընթացքին, ժողովրդապետ Հայր Տինօ Սելլայի նախաձեռնութեամբ, որուն նպատակն էր համախմբել լիճին շուրջ ապրող եւ աշխատող հաւատացեալները։
Թափօրէն առաջ, երեկոյեան ժամը 6-ին, Սրբազան Հայրը Սուրբ Պատարագ մատուցեց Լիճի Սրբուհի Մարիամ Աստուածածնայ եկեղեցւոյ մէջ, որ օծուած էր 1977-ին Սուրբ Պօղոս Զ.ի կողմէ։ Իր քարոզին սկիզբը Նորին Սրբութիւնը ուրախութիւն յայտնեց տօնախմբութեան մասնակցելուն համար՝ յիշելով նաեւ իր նախորդները՝ Սուրբ Պօղոս Զ.ն ու Սուրբ Յովհաննէս Պօղոս Բ.ը, որոնք եւս մասնակցած էին այս տօնին։
Միայն սէրն է որ կը փրկէ
Անդրադառնալով օրուան Սուրբ Գրային ընթերցումներուն՝ Սրբազան Պապը մատնանշեց Երեմիա մարգարէի կոչումը եւ Մատթէոսի Աւետարանին մէջ տեղ գտած հացերու բազմապատկման հրաշքն ու Յիսուսի չարչարանաց յայտնութիւնը (հմմտ. Մատթ. 16,21)։
«Յիսուս աշակերտներուն կը բացատրէ, թէ կատարուած բազմաթիւ հրաշքներէն ետք, Ան վերջնականապէս պիտի յայտնէ իր փառքը՝ իր կեանքը զոհելով ազատ կերպով եւ ինքզինք նուիրելով խաչին վրայ որպէս բեկանուած հաց»
ըսաւ Լեւոն ԺԴ.՝ ընդգծելով, որ Քրիստոսի հետեւիլը կը պահանջէ սեփական խաչը վերցնել (հմմտ. 24)։ «Յիսուս այսպիսով կը յայտնէ, որ միայն սէրն է որ կը փրկէ»։
Սիրոյ անհուն սերմերը տարածել
Մէջբերելով Սուրբ Օգոստինոսի խօսքը (Sermo 330, 2), Լեւոն Պապը հրաւիրեց առանց յոգնելու տարածել Աստուծոյ սիրոյ սերմերը։ Ան նկատել տուաւ, որ աշխարհը յաճախ սիրոյ, ներողամտութեան եւ անձնուիրութեան ճանապարհը կը համարէ միամտութիւն կամ տկարութիւն։
«Անոնց համաձայն միւս երեսը դարձնելը պարտուողի վերաբերմունք է, ներել առանց սահմանի տկարի վարուելակերպ է, նուիրել մերժումի դիմաց միամտութեան նշան է» բացատրեց Սրբազան Քահանայապետը՝ շեշտելով որ միայն սիրոյ ճանապարհը կեանքի ճանապարհ է, մինչդեռ ատելութիւնն ու բռնութիւնը միայն կործանում կը բերեն։
Չհամակերպիլ աշխարհի մտայնութեան
«Սիրելի՛ եղբայրներ եւ քոյրեր, մենք պէտք ունինք կեանքի, յոյսի, խաղաղութեան, անդորրութեան՝ մեր մէջ, մեր քաղաքներուն մէջ, ժողովուրդներուն եւ ազգերուն միջեւ» ըսաւ ապա Լեւոն ԺԴ.ը՝ հրաւիրելով չհամակերպիլ աշխարհի մտայնութեան (հմմտ. Հռոմ 12,2) եւ մեր ուժը գտնել Տիրոջ մէջ (հմմտ. Փիլ 4,13)։
«Չհամակերպինք աշխարհի մտայնութեան (հմմտ. Հռոմ 12,2): Շարունակենք սիրել, նուիրել, ներել՝ ընծայելով մենք զմեզ որպէս կենդանի, սուրբ եւ Աստուծոյ հաճելի զոհ (հմմտ. 1), որպէսզի պահպանենք եւ աճեցնենք, մեր եւ ուրիշներուն մէջ, այն աստուածային պատկերին անհուն արժանապատուութիւնը, որ կը կրենք մեր հոգիին մէջ: Եւ չյուսահատինք, եթէ դժուար է. մեր ուժը Տիրոջ մէջ է, եւ անոր օգնութեամբ ամէն ինչ հնարաւոր է (հմմտ. Փիլ 4,13)»
ըսաւ Ան։
Նաւարկել Քրիստոսի եւ Մարիամի հետ
Ակնարկելով ապա լճային թափօրին՝ Քահանայապետը հաստատեց, որ ան կը յիշեցնէ ալեկոծ ծովուն վրայ Յիսուսի քալելու եւ փոթորիկը հանդարտեցնելու հրաշքը (հմմտ. Մատթ. 8,23-27)։
«Ճիշտ երբ անոնք աւելիով վախի մէջ էին ու քամիի տարու բերումներու զոհ՝ խրախուսեց զանոնք հաւատք ունենալ եւ աղօթել, վերագտնելու համար խաղաղութիւնը եւ իր հետ միասին նաւարկելու դէպի փափաքած նպատակակէտ» ըսաւ Լեւոն Պապը, որ քարոզի աւարտին հրաւիրեց հաւատացեալները Սուրբ Հաղորդութեամբ զօրանալէ ետք դուրս գալ դէպի աշխարհ՝ Մարիամ Աստուածածնայ առաջնորդութեամբ, դառնալով Աստուծոյ ներկայութեան սփոփիչ անդրադարձը եւ Անոր սիրոյն արձագանգը բոլոր մարդոց համար։
Հաճախ տրուող հարցեր
Ի՞նչ է «Լիճի Տիրամօր» թափօրը
«Լիճի Տիրամօր» թափօրը աւանդական կաթողիկէ արարողութիւն մըն է, որ տեղի կ'ունենայ Ալպանօ լիճին վրայ՝ Քասթել Կանտոլֆոյի մէջ, սկիզբ առած 1954-ին։
Ո՞րն էր Լեւոն ԺԴ. Պապին քարոզին գլխաւոր պատգամը
Քարոզին գլխաւոր պատգամն էր, որ միայն սէրն է որ կը փրկէ, եւ որ ատելութիւնն ու բռնութիւնը միայն կործանում կը բերեն։
Ինչպէս կրնանք կիրառել այս պատգամը մեր առօրեայ կեանքին մէջ
Պապը հրաւիրեց հաւատացեալները չհամակերպիլ աշխարհի մտայնութեան, շարունակել սիրել, նուիրել եւ ներել՝ իրենց ուժը գտնելով Տիրոջ մէջ։