Հայաստանում ծնված, Նիդեռլանդներում ապրող Նարինե Մելքումյանը թռիչքի հրահանգիչ է, աէրոբատիկայով է զբաղվում և «Թռչող դաշնակահարուհի» կեղծանվամբ երաժշտություն է գրում՝ ոգեշնչված երկնքից, հիշողություններից և Ղարաբաղում կորցրած տատիկի տնից։ NEWS.am STYLE-ը նրա հետ խոսել է 2026 թվականի հոկտեմբերի 17-ին հրապարակված զրույցում։
Մայրը Արցախից է, հայրը՝ Սևանի շրջանից։ Հինգ տարեկանում ընտանիքը լքել է Հայաստանը, և Նարինեն մեծացել է Ուկրաինայում, իսկ 18 տարեկանից ապրում է Նիդեռլանդներում։ Այսօր նա ունի առևտրային օդաչուի լիցենզիա, գործիքային թռիչքների որակավորում՝ բազմաշարժիչ ինքնաթիռների համար, վարում է Extra 330LX և Extra 330NG աէրոբատիկ ինքնաթիռներ և ներկայացնում է իտալական Tecnam ինքնաթիռաշինարանը հոլանդական շուկայում՝ Oriens Aviation ընկերության միջոցով։
Թղթե ստեղներից մինչև երկինք
Դաշնամուրը նրա կյանք է մտել վեց տարեկանում, Ուկրաինայի մի դպրոցում։ Երեխաները ճաշից հետո պառկում էին հանգստանալու, իսկ Նարինեն գաղտնի դուրս էր գալիս սենյակից, վերադառնում դասարան և թղթի վրա դաշնամուրի ստեղներ նկարում։ Ապա մատները սահեցնում էր թղթե ստեղների վրայով՝ պատկերացնելով, որ նվագում է իսկական գործիղ։
«Իմ ուսուցիչները հավանաբար նկատում էին, թե ինչ էի անում օր օրի, բայց նրանք չէին կանգնեցնում ինձ», պատմել է նա NEWS.am STYLE-ին։ Ծնողները, իմանալով դստեր կիրքի մասին, ընդունել են նրան երաժշտական դպրոց, որտեղ Նարինեն սովորել է յոթ տարի։
Ինչու թռչելու երազանքը ծնվեց Արցախ տանող ճանապարհին
Թռիչքի երազանքը, ինչպես նա ասում է, ծնվել է այն անվերջ ճանապարհին, որ Հայաստանից Արցախ էր տանում։ Ավտոբուսով ճանապարհորդությունը տևում էր մինչև տասնչորս ժամ՝ ոլորապտույտ լեռնային ճանապարհներով։
«Մանկուց ես ուզում էի մեկ բան. բարձրանալ երկինք և պարզապես թռչել լեռների վրայով՝ ընտրելով ամենակարճ ճանապարհը», ասել է Մելքումյանը։ Տարիներ շարունակ նա ոչ մեկին չի պատմել այդ երազանքի մասին, որովհետև այն անհասանելի էր թվում։
34 տարեկանում նոր սկիզբ
Միջազգային բիզնեսի ոլորտում կրկնակի բարձրագույն կրթություն ստանալով՝ Նիդեռլանդների HAN համալսարանում և Մոսկվայի Պլեխանովի անվան ինստիտուտում, ապա ֆինանսական տեխնոլոգիաների ծրագիր ավարտելով MIT-ում, Նարինեն մոտ տասը տարի աշխատել է կորպորատիվ աշխարհում։ 34 տարեկանում նա որոշել է փոխել ամեն ինչ և գրեթե միաժամանակ վերադարձել է դաշնամուրին։
«Երբ 34 տարեկան ես և սովորում ես նոր մասնագիտություն, ռիսկին մոտենում ես բոլորովին այլ կերպ։ Բայց պարզապես պետք է անել առաջին քայլը։ Հետո՝ երկրորդը։ Հետո՝ երրորդը», ասել է նա։
Երաժշտությունն ու ավիացիան նրա համար երկու լեզու են, որոնք արտահայտում են նույնը։ «Երաժշտությունն ունի կառուցվածք, ռիթմ և ներդաշնանություն։ Այն պահանջում է ճշգրտություն և կարգապահություն։ Ավիացիան գործում է գրեթե նույն կերպ»։
Ղարաբաղի տունը, որ այլևս գոյություն չունի
Նրա ստեղծագործությունները միայն երկնքի մասին չեն։ «The Stairs to Her Door» և «The Yard Gate to Her Home» ստեղծագործությունները նվիրված են տատիկի հիշատակին՝ Ղարաբաղում նրա տան հիշողություններին։ Այդ տունը այլևս գոյություն չունի։
«Ես չէի ուզում ստեղծել կորստի մասին մի պատմություն, որը կլիներ բացառապես հոռետեսական։ Ինձ համար երաժշտությունը դարձավ հիշողությունը պահպանելու միջոց», ասել է Նարինեն։ «Airborne» ստեղծագործությունը նվիրված է օդաչու ընկերների հիշատակին, որոնք այլևս կենդանի չեն։
2023 թվականին Հայաստան է եկել որպես օդաչու
2023 թվականին Մելքումյանը Հայաստան է եկել ոչ թե որպես տուն վերադարձող, այլ որպես հրահանգիչ։ Գերմանիայից գործընկերներից մեկը պատմել է Գերմանիայից Հայաստան թռչող ինքնաթիռի մասին, և նրան հրավիրել են մարզելու այդ ինքնաթիռի առաջին կուրսանտներին։ Նրա ուսանողների թվում էր նաև 17 տարեկան մի երիտասարդ աղջիկ, որն արդեն իսկ երազում էր օդաչու դառնալ։
«Ինքնաթիռը չի հարցնում՝ տղամարդ ես, թե կին»
Ավիացիայում կանայք դեռ քիչ են, և Նարինեն հաճախ է բախվում այն հարցին, թե ինչպես է լինել «կին օդաչու»։ Նրա պատասխանը հստակ է։
«Երբ դուք նստում եք ինքնաթիռին, այն չի հարցնում, թե դուք տղամարդ եք, թե կին։ Դրա համար կարևոր չէ, թե ինչ գույնի են ձեր մազերը կամ ինչ լեզվով եք խոսում։ Այն գնահատում է ձեր հմտությունները»։
Նրա խորհուրդը նրանց, ովքեր կարծում են, որ իրենց երազանքներն անիրագործելի են, պարզ է. «Մի հրաժարվեք ձեր երազանքներից միայն այն պատճառով, որ դրանք այսօր անիրագործելի են թվում»։ Տարիքը, նրա խոսքով, չպետք է որոշի, թե երբ է մարդուն թույլատրվում նոր բան սկսել։
Ինչպես Լավինիա Ֆոնտանան, որ